ظاهرى و باطنى و علم و عمل است » . وى در مناظره و بحث ، تسلط و اشرافى به كمال داشت . در بحثى و با حضور حاكم عراق دربارهء امامت و ولايت ، علماى اهل سنت را مجاب و برآنها چيره شد ؛ به نحوى كه حاكم عراق مذهب تشيع را اختيار كرد و خطبه‌هاى خود را به نام اميرالمومنين على و فرزندان پاك ايشان عليهم السلام مىخواند . استادانى كه ابن فهد حلّى در نزد آنها شاگردى كرد و آموخت ، عبارتند از : شهيد اول ، فخرالمحققين ، فاضل مقداد سيورى ، شيخ على بن خازن فقيه حائرى و . . . از جمله شاگردانى كه در محضر وى درس آموختند : شيخ على بن هلال جزائرى ، فقيه نامى شيعه ابن العشرة كروانى عاملى ، محمد نور بخش و . . . ابن فهد پس از عمرى مجاهدة و مطالعه ، در 84 سالگى در كربلاى معلىّ درگذشت و خاكجاى وى كنار خيمه‌گاه قرار دارد . از تأليفات وى : 1 - آداب الداعى 2 - استخراج الحوادث 3 - اسرار الصلاة 4 - التحصين فى صفات العارفين 5 - عدة الداعى ونجاح الساعى و . . . قرن دهم 32 - ابن ابى جمهور احسائى ( حدود 840 - زنده در 902 ق ) ابوجعفر محمد بن زيدالدين ابى الحسن على بن حسام‌الدين بن ابى جمهور . عالم ، فقيه ، محدث ، متكلم و عارف بزرگ شيعه . وى در احساء واقع در عربستان شرقى در كنار خليج‌فارس زاده شد و در همانجا به تحصيل علوم شرعى و ادبى پرداخت . پدر و نياى بزرگ وى ابراهيم ، از علماى بزرگ 2 احساء بودند و در چنين فضايى ابى جمهور پرورش يافت ؛ پس مىتوان گفت